Van de buitenkant lijkt de MotoGP vooral heel veel glitter en nog veel meer glamour. Mooie mannen en vrouwen, reizen over de hele wereld, hospitalities tot drie hoog, overal beroemdheden en veel geld (al dan niet zwart…). Teams, fabrikanten en de organisatie doen er tot aan het krampachtige aan om dit filter over de MotoGP vooral te laten bestaan en zelfs te vergroten. Er doorheen prikken lukt daarom zelden, maar soms krijg je hulp uit onverwachte hoek. Want in een waanzinnig eerlijke documentaire van HRC en het Repsol Honda Team spreekt testcoureur Stefan Bradl over de MotoGP. Zonder filter!
‘Ik was hartstikke jaloers op Marc Márquez toen hij naar de MotoGP kwam. Ik won in 2011 de Moto2-wereldtitel van hem en dus wilde ik hem blijven verslaan. Maar dat lukte niet. Ik reed zo hard als ik kon, maar hij reed nog veel harder… Dat accepteren was zwaar, dat was heel zwaar. Hij was ook nog eens zoveel jonger… Ik haatte het! Hij heeft mij vernietigd.’
![](https://www.motor.nl/wp-content/uploads/2022/09/rd14_misano_bradl_2022-6-1024x683.jpeg)
Nooit eerder sprak een coureur zo open over hoe het voelt om verslagen te worden. Een kleine kanttekening hierbij is ook nog eens dat Márquez in 2011 na een val zichtproblemen opliep en zo een aantal races miste. Anders had Bradl zeer waarschijnlijk geen wereldkampioen geworden. Niemand twijfelde er bovendien ook maar een beetje aan dat Márquez veel beter was. Iets dat in 2013 in de MotoGP voor Bradl pijnlijk zichtbaar werd, want regerend Moto2-kampioen Márquez werd direct MotoGP-wereldkampioen, terwijl Bradl met een jaar meer ervaring op de LCR Honda nog niet de helft van Márquez’ punten haalde: 334 tegen 156…
‘Ik probeerde mezelf met een heel strikt beeld naar de buitenwereld te presenteren, maar eigenlijk ben ik heel zacht van aard en een vriendelijke jongen.’
![](https://www.motor.nl/wp-content/uploads/2022/09/2SNAP_2-1024x681.jpg)
Motorracer of toch acteur? Het is een probleem waar heel veel coureurs op af branden, want niet jezelf zijn kost zoveel energie dat het eigenlijk onmogelijk lang vol te houden is. Casey Stoner en Ben Spies spraken er ooit al eerlijk over, maar zo helder als Stefan Bradl hoor je zelden. Het is daarom niet meer niet dan logisch dat alleen coureurs als Valentino Rossi en Andrea Dovizioso het zo lang volhouden. Die konden namelijk wel zichzelf zijn in de MotoGP en dat is haast nog belangrijker dan talent.
‘Ik ben tevreden als ik zie dat mijn opmerkingen overeenkomen met de data.’
Een uitspraak van Bradl die perfect laat zien waarom een coureur als Marc Márquez of Fabio Quartararo niet gauw testcoureur zal worden. Dat soort coureurs zijn niet bezig met data, die zijn bezig met winnen en daarbij speelt data een rol, maar ook niet meer dan dat. Rijden zonder dat je kunt winnen, kunnen ze dan ook niet.
De mini-documentaire ‘Behind the Dream: Stefan’ zien?
Het is meer dan de moeite waard, want ook over zijn compleet mislukte overstap naar het WorldSBK praat Stefan Bradl zonder filter!