Getest > Triumph Trophy 1200SE

Door Redactie in Testen, zondag 21 Jul 2013 09:07
Hole in one Triumph Trophy 2013 getest

Direct bij de eerste poging zet Triumph met de Trophy 1200 een dijk van een cardan aangedreven toerfiets neer. De motor voldoet aan alle eisen waaraan een luxe-toerer moet voldoen. Het motorblok bekoort zelfs de meest verwende groottoerist en sturen is een feest.

 

Helemaal nieuw is de toermarkt niet voor Triumph. Eerder deed het met de Sprint GT en Trophy (die met die chromen bril rondom de koplampen) pogingen om er voet aan de grond te krijgen. Door de kettingaandrijving lukte dat laatste niet echt. De Trophy 1200 heeft niet alleen cardan, maar biedt ook volop windbescherming, bagagemogelijkheden en een comfortabele zitpositie. Daardoor moet het dit keer wel lukken. De driecilinder presteert namelijk ook nog eens geweldig. 

 

TOPBLOK

We gooien eerst maar eens wat droge cijfers op tafel. De 1215 cc zware triple die we al kennen van de Explorer produceert 134 pk @ 9000 tpm en 120 Nm @ 6450 tpm. Het maximum koppel is indrukwekkend, maar het blok blijft bovendien van 2500 tot 9500 tpm boven de 100 Nm. Dat belooft in theorie op voorhand een soepel ritje.

 

De praktijk valt absoluut niet tegen: de triple trakteert zijn bestuurder op bakken vol emotie, koppel en plezier. Trillingen blijven juist weer achterwege. Je kunt de motor schakellui rijden want het koppel zit echt van onder tot boven het toerengebied. Doorhalen hoeft vanwege het overdadige koppel niet, maar daarmee ontzeg je jezelf wel het aanzwellende geluid van drie cilinders. 

 

De goed doseerbare koppeling is licht te bedienen en dat geldt ook voor het ride-by-wire-gashendel. Het gaat opmerkelijk licht, maar het went snel en het leidt niet tot ongewilde gasreacties. Triumph geeft de toerfiets een fluwelen gasreactie mee en echt dorstig toont hij zich ook niet. Tijdens de testrit klokte de driecilinder tussen de 5,2 en 5,6 liter benzine per honderd kilometer weg. De tank met een inhoud van 26 liter brengt je dus met gemak 450 kilometer ver.

 

LICHTVOETIG

Triumph levert een ‘kale’ Trophy en de luxe SE-versie. Die laatste heeft onder meer elektronische vering van WP en een stereo. Het Triumph Electronic Suspension (TES) is vergelijkbaar met het ESA van BMW. Met een druk op de knop verander je rijdend de dempingkarakteristiek van Sport, naar Normaal of naar Comfort. De veervoorspanning wijzigt niet onder het rijden, daarvoor moet je stil staan. Ook hier drie logische standen: Solo, Solo plus bagage en Bestuurder en duo. 

 

Rijden blijft het mooist aan de Trophy. Dankzij WP en een nieuw frame speel je met de motor alsof het ding niets weegt. Het stuurt zo eenvoudig en licht dat je gevoelsmatig rustig rijdt, tot je op de teller kijkt. Het snelle stuurwerk gaat niet ten koste van de rechtuitstabiliteit. De vering houdt de zaak strak op hoge snelheid zonder dat het comfort daaronder te lijden heeft. In de bochten voel je exact wat er onder je gebeurt en je zet de motor precies neer waar je wilt. Ondanks het hoge gewicht loopt hij niet naar buiten, het tegenovergestelde is eerder het geval. Zeker de eerste bochten dreigden nog wel eens te eindigen aan de binnenkant van de bocht. Het lichtvoetige vergt even gewenning, maar het plezier wat je put uit het makkelijke sturen doet dat niet. Het voelt vreemd om een driehonderd kilo zware motorfiets lichtvoetigheid toe te dichten, maar toch is het zo. 

 

ENORME RUIT

Rechtuit gaat het dus als op rails. Een druk op de knop activeert de cruisecontrol en ontspannen glijden de motorfiets en zijn bestuurder verder. Het Triumph Dynamic Luggage System (TLDS) laat de zijkoffers over een afstand van vijf graden bewegen. Dat isoleert de bewegingen van de zware bagage van die van het rijwielgedeelte en dat werkt stabiliserend.

 

Naast 31-liter zijkoffers heeft de Trophy een dashboardkastje met 12V-aansluiting, USB-poort en een clip voor een creditcard. Die tover je daardoor zelfs tevoorschijn met handschoenen aan.

 

Kilometers vliegen een voor een voorbij zonder dat vermoeidheid de kop opsteekt. Het zadel in de hoogste stand biedt een beste werkplek en uitgestoken voeten hebben geen moeite om het asfalt te vinden. De windbescherming is van grote klasse, al blijft dit persoonlijk. Het elektrisch verstelbare windscherm keert automatisch terug naar de laatst gekozen hoogte en heeft een enorm bereik. Hou de knop tot het laatst ingedrukt en het scherm torent huizenhoog boven je uit. Het zet je volledig uit de wind, maar de hoogste stand gaat ook gepaard met een stevige rugwind. Maar misschien is dat laatste wel symbolisch voor de Trophy. Misschien is de machine wel geboren met rugwind.

 

 

GEMAAKT VOOR

Iedereen die voorheen altijd automatisch bij BMW naar binnen stapte voor een nieuwe toerfiets. De Trophy legt de R1200RT het vuur aan de schenen. Knap voor zo’n eerste poging want de Duitsers hebben hun toerboxer al een paar decennia kunnen perfectioneren.

 

DRIECILINDER

Wat een verslavend soepel blok. Ook de luxe-toerders kunnen profiteren van het opzwepende karakter van een driecilinder. Overal bakken koppel, maar ook makkelijk toeren draaien. En altijd onderweg met een geweldig uitlaatgeluid.

 

LUXE

De SE is de luxe-variant met elektronische vering en stereo, maar luxe zaken als cruisecontrol, tractioncontrol en een elektrische verstelbare koplamp zitten standaard op het gewone model.

 

Motorbase

m1nz5fes9ein
Triumph Trophy
Cilinderinhoud 1.215 cc
Vermogen 134 pk
bouwjaar 2013
Tags:

Gerelateerde artikelen