Getest: Harley-Davidson Fat Bob

Door Sharon in Testen, vrijdag 08 Dec 2017 10:12
Ongenuanceerd doch subtiel. 2017 Getest Harley Davidson Fat Bob

Op het eerst gezicht beschikt de Fat Bob niet over achtervering, maar dat is enkel maar heel goed en subtiel verstopt. Wat rest is een uiterst ranke lijn van het balhoofd tot de achteras. Het voegt een bepaalde rust toe aan de onrust van het dikke uiterlijk van de Fat Bob.

Een onderdeel daarvan is die dikke upsidedown-voorvork. De wielen zijn nog altijd van het vrij gesloten soort, maar opvallender nog dan de velgen, zijn de banden die om de velgen liggen; of ja, de voorvelg. Er zijn motoren die het doen met een 150 millimeter achterband, terwijl de Fat Bob zo’n brede slof aan de voorzijde gemonteerd krijgt. 

Als vanzelf
Voor het op sturen aankomt, zul de je motor eerst tot leven moeten wekken, en dat is geen enkel probleem. Het 114 Milwaukee Eight-blok heeft zo’n machtig vliegwiel dat het blok als vanzelf blijft lopen wanneer het eenmaal een kleine slinger of twee gemaakt heeft. Die grote uitlaat is niet veel meer dan een soort sierkap, maar het onderliggende systeem doet het prima wat betreft het produceren van de juiste klanken; het is duidelijk een Harley. De koppeling bedienen middels de dikke hendel benadrukt die notie nog eens en de vereiste ferme trap naar zijn één idem dito. Het gas volgt eenzelfde filosofie, want volgas ga je niet zomaar; dat vereist flink halen met dat gashendel. Niet dat je het heel erg nodig hebt, want ook met half of driekwart gas komt het heel behoorlijk van zijn plaats.

Gooien en smijten?
Echt gemakkelijk stuurt het niet. Die opgepompte Schwarzenegger-waardige armen mag je thuis laten, maar aanpoten is het wel. Die veel te dikke voorband moet op zijn kant gedwongen worden, maar eenmaal op één oor valt het gerust mee. Sterker nog, de motor neigt haast wat de bocht in te vallen. Remmen doet het helaas dan ook niet super, ondanks die waanzinnig dikke voorpartij met zijn dubbele ankers. Maar toch word je op de Fat Bob met elke bocht vrolijker. De zithouding positioneert je als een bokser voor de volgende harde rechtse; voorover met de schouders breeduit, en al staan de voetsteunen ver naar voren, je voelt je nauwelijks uitgerekt op de Fat Bob. Het dikke en vrij platte stuur maakt van de nodige input eenvoudig duidelijke stuurbewegingen.

In een roes
Hoe kan zo’n motor die eerder gaaf dan mooi is, niet van harte de bocht om wil maar toch echt wel stuurt, zo veel in je los maken? Simpel, omdat de motor in al die onrust en al die branie eenvoud troef is. Geen ingewikkelde zaken, maar jij en de motor. En dat gevoel gaat diep in je zitten en wil er niet meer uit. Nog een keertje iets verder doortrekken, nog iets harder de bocht uit en laten wurmen die dikke achterslof. De Fat Bob is een stuk speelgoed en wel eentje die eindeloos lijkt te willen. Je kunt er rustig mee kachelen, cruisen of  toeren, maar eigenlijk is de Fat Bob een van de minst cruiserachtige Harleys waar ik ooit een been over mocht slingeren. Het heeft meer weg van een hyperactieve nakedbike met cruisertrekjes dan andersom. En laat dat nou ook Harley-Davidsons insteek zijn, om meer niet-Harley-rijders naar het merk te krijgen. Zo’n missie slaag je enkel in als je je bewust bent van de zwaktes van je concept, en HD is kritisch genoeg geweest en verdient na voor zichzelf de ‘Bad Cop’ te hebben gespeeld, nu zeker ook de dikke duim van de ‘Good Cop’.

Rijdend statement
Harley-Davidson verdient echt lof. Ze zetten hier met de Fat Bob namelijk een toekomstige icoon neer, die voldoende anders is dan anders om niet enkel de aandacht te trekken met de notie dat in de verte een Harley passeert. Deze Harley Fat Bob staat op zichzelf in een hoedanigheid dat niet enkel de doorsnee cruiser of Harley-man zich aangesproken zal voelen. Het is een rijdend statement dat je jezelf wel iets vindt, met genoeg verfijndheid om je ook een bepaald connaisseursschap aan te meten. Geloof maar, in de jaren die gaan komen, pik je de Fat Bob er straks niet meer uit als een model dat je als ‘een Harley’ omschrijft, maar meer nog als ‘een Fat Bob’. 

Tekst: Nick Enghard, foto’s: Stefano Gadda, Lionel Beylot, Ula Serra Prats en Eric Malherbe

 

Motorbase

6480_2
Harley-Davidson Fat Bob 107
Cilinderinhoud 1.745 cc
Vermogen 94 pk
bouwjaar 2018
6476
Harley-Davidson Fat Bob 114
Cilinderinhoud 1.868 cc
Vermogen 94 pk
bouwjaar 2018

Gerelateerde artikelen