Weblog > Handdoek in de Ring

Door Luc in Weblogs, Donderdag 29 april 2010 09:50, views: 600

“Of wordt de motorsportgeschiedenis gemakshalve doodgezwegen ten faveure van al dat Formule 1-gelul?"

“Mijne heren, ik zie geen probleem. Ik zie alleen maar nieuwe uitdagingen.” Het hoofd marketing van de projectgroep Nürburgring 2009 bestookte het circuitbestuur met een tsunami aan duizelingwekkende cijfers en feiten. “De vraag is niet of er genoeg investeerders kunnen worden gevonden om de begroting van 260 miljoen te effectueren; volgens onze portfolioanalyse lukt dat probleemloos. De vraag is vooral: zijn jullie als circuitdirectie bereid om deze win-win-partnership een kans te bieden?”

Hoewel de meerderheid van zijn toehoorders ook maar iets had begrepen van zijn kwistig rondgestrooide marketingtermen ging hij onverstoord verder met de promotie van het megalomane nieuwbouwproject dat het oudste circuit van Duitsland over de drempel van de 21e eeuw moest tillen. “Een nieuw hotel, een bungalowpark, een vrijetijdscomplex annex evenementenhal, een museum, een multimediatheater en een tegenover het circuit gelegen Eifeldorp met disco en diverse restaurants... Beseft u wel wat dat voor de werkgelegenheid in Rheinland-Pfalz betekent?”

De oorspronkelijk uit Dresden afkomstige Hans-Joachim Luscowski schraapte zijn keel en zei met nauwelijks verholen sarcasme: “U bedoelt: net zoveel als destijds op de Lausitzring? Laat me niet lachen. Ook daar werden gouden bergen beloofd, maar uiteindelijk werden er maar 45 Ossies tewerkgesteld.” Zijn kritische kanttekeningen werden onmiddellijk de mond gesnoerd door circuitdirecteur Walter Kafitz, die heimelijk een bloedhekel had aan Oostduitsers. “Halt's Maul, Hans, als iemand de ballen begrijpt van wat hier op het spel staat, dan ben jij het wel”, siste Kafitz geïrriteerd. Het enige wat hij ermee bereikte, was dat er nog meer oproer ontstond.

“Ik hoor helemaal niets over motorfietsen in Ring World”, mopperde de kalende Diederik Krenz, die met de puntige achterkant van zijn koffielepeltje ongegeneerd de zwarte randen onder zijn vingernagels aan het wegschrapen was. “Of wordt de motorsportgeschiedenis gemakshalve doodgezwegen ten faveure van al dat Formule 1-gelul? Er is een oud Russisch spreekwoord dat zegt: wie aan het verleden hangt, verliest een oog, maar wie het verleden negeert, verliest ze beide. Denk daar maar eens goed over na”, gromde de oude Krenz, terwijl hij in gedachten verzonken de plukjes kettingvet van zijn gerestaureerde DKW over de rand van de glimmende vergadertafel uitsmeerde.

De projectleider liet theatraal de ogen rollen en keek daarbij alsof hij per abuis een halve liter salpeterzuur had doorgeslikt. “Mo-tor-fiet-sen?”, herhaalde hij traag articulerend, gevolgd door een diepe zucht. “Mag ik u een persoonlijke vraag stellen, Herr Krenz? Welke targets denkt u daarmee te bereiken? Volgens mij hebt u geen flauw benul van de overlast en de imagoschade die deze boerenkinkels de afgelopen decennia hebben veroorzaakt. Om nog maar te zwijgen van al die snelheidsmaniakken die zich te pletter hebben gereden op de Nordschleife. De politie probeert dat gespuis al jaren uit dit gebied te weren met steeds meer wegafsluitingen, maar u vindt nog steeds dat we in Ring World motorfietsen moeten tentoonstellen? Otto Normalverbraucher, dat is onze doelgroep. Otto wil autootjes kijken. Zonder het gezeur van zijn vrouw. Zonder het gejengel van zijn kroost. Vandaar deze brede formule. Hebben jullie het dan nog steeds niet begrepen?”

De bijna hysterische stemverheffing aan het eind van zijn betoog miste z'n effect niet. Nu heb ik ze over de streep, dacht hij zelfgenoegzaam en liet zijn triomfantelijke blik door het kantoor dwalen. Toen pas bemerkte hij de glimmende kopergravure op het bureau van de circuitdirecteur: “Siehst du die Burg nicht, ist schlechtes Wetter. Siehst du sie, kommt schlechtes Wetter.” De oude spreuk, die al voor de Tweede Wereldoorlog bekend was bij alle coureurs die ooit hun leven riskeerden op de Nordschleife, schoot de marketinggoeroe vrijwel onmiddellijk in het verkeerde keelgat. Wat een stelletje fossiele sukkels, dacht hij wrevelig. “Wie propageert nu z'n historisch erfgoed als een druilerige grauwsluier? Geen wonder dat de circuitbegroting al jaren rood stond.” Zijn geduld had inmiddels het kookpunt bereikt, maar met een brede, geveinsde glimlach zei hij afgemeten: “Heren, zullen we dan nu tot de stemming overgaan?”

Net voor de jaarwisseling kopte de Frankfurter Allgemeine: “Nadat eerder al minister van financiën Deubel van de Duitse deelstaat Rheinland-Pfalz moest opstappen vanwege onrechtmatigheden bij de financiering van het miljoenenproject Nürburgring 2009 is nu ook dr. Walter Kafitz met onmiddellijke ingang ontheven uit zijn functie als circuitdirecteur. Alle activiteiten rondom het circuit worden overgedragen aan een nieuwe exploitatiemaatschappij. De toegezegde private investeringen bleven de afgelopen twee jaar grotendeels uit, waardoor de kosten voor het overgrote deel voor rekening van de Duitse deelstaat Rheinland-Pfalz kwamen. In plaats van de geplande 260 miljoen liepen de kosten op tot 300 miljoen. Het onderzoek naar dit falende investeringsproject zal duidelijkheid moeten brengen over alle financiële malversaties die hebben plaatsgevonden.” Tja...

Foto: ANP